akupunktur

bu sözcüğün özünü her ne kadar uzak asya bilgileri oluştursa da avrupalıların taktığı bir addır. yaygın olarakta akupunktur diye anılır. ben iğneyle uyarım desem de uyarmanın yolu tek değildir. doğu tıbbında önemli bir yeri vardır. kökleri binlerce binlerce yıl ötesine gider ve işe yararlığını bu köklü sürecin deneyimleri gösterir. peki, bu süreçlerde nelerin farkına varılmıştır?
insan (veya hayvan) bedeninde organların yürüttüğü enerji yolları oluşmuştur. bu enerji yollarında bellenmiş köprüler vardır buna düğüm de diyebiliriz. beden yaşamak için yemeye, içmeye ve soluk almaya ihtiyaç duyar. bunlar dışardan alınan enerjiyi oluşturur. bedene girince enerjinin türlü biçimlerine dönüşür. bu dönüşümler organlarımızca yürütülür. organlar bu işi yürütürken aynı anda dış ortamın sıcak mı soğuk mu nemli mi kuru mu oluşundan etkilenir. tüm bu etkileşimlerin mizacımızı ve haleti ruhiyemizi etkilediğini de söyleyebiliyoruz. hastalık dediğimiz durumlarda bu düzenekte tıkanmalar, yolunda gitmeyen bir şeyler vardır. yolunda gitmeyen birşeyler bedenin dikkatli gözlenmesi durumunda dilden, renginizden, sesinizden ve kanın bedende akış ritminden ve tabi ki şikayetlerinizden anlaşılabilmektedir. bedende yolunda gitmeyen durum az önce sözü edilen düğümler aracılığıyla yoluna yeniden konabiliyor. bunun nasıl olduğunu binlerce yıllık süreçlerin deneyimiyle anlatan doğu bilgisinin yanı sıra batı tıbbı labaratuvarlarda elektromanyetik etkileşimle deneyerek açıklık kazandırmaya çalışıyor. doğu bir durumun ıspatlanabilirliğine fazla kafa yormaz. bir durumu ıspatlama girişimini saçmalık olarak değerlendirir. bir beden sorun yaşıyorsa çözümüde kendinde barındırır ve iğneli uyarımla o çözümü tetikler. sorun ne kadar kuvvetli incelenirse çözümüne de daha etkin yaklaşma olanağı bulursunuz. ibni sinanın uzunca bedende nabız yokladığı söylenir.